40 Yıl Sonra Kandıra’da Keten Yeniden Toprakla Buluştu

Bir zamanlar bölge ekonomisinin önemli parçalarından biri olan keten tarımı, 1980’li yıllarda tamamen sona ermişti. Ancak son yıllarda başlatılan çalışmalarla birlikte ata tohumları yeniden toprakla buluşturuldu ve ilçenin tarımsal hafızası yeniden canlandırıldı.

Ata Tohumlarıyla Yeniden Üretim
Kandıra Belediyesi öncülüğünde yürütülen proje kapsamında saha çalışmalarında temin edilen 50 kilogram ata tohumu, üç yıldır yaklaşık 10’ar dönümlük alanlarda ekiliyor. Yaklaşık sekiz aylık büyüme sürecinin ardından bir metreyi aşan keten bitkileri geleneksel yöntemlerle hasat edilmeye başlandı.

Sadece Tarım Değil, Kültürel Miras
Yetkililer, keten üretiminin yeniden başlamasının yalnızca bir tarım projesi olmadığını, aynı zamanda Kandıra’nın unutulmaya yüz tutan kültürel mirasının yeniden ayağa kaldırılması anlamına geldiğini belirtiyor.

Kandıra Belediye Başkanı Erol Ölmez de projenin geçmişle geleceği buluşturan önemli bir adım olduğunu ifade ederek, “Keten bitkisini yeniden üretime kazandırmak sadece tarımsal bir çalışma değil, aynı zamanda ilçemizin kültürel hafızasını yaşatma mücadelesidir” dedi.

Kandıra Bezi Yeniden Hayat Bulacak
Coğrafi işaretli Kandıra bezinin ham maddesi olan keten liflerinin, ileri teknoloji tesislerde işlendikten sonra yeniden dokunarak ekonomiye kazandırılması hedefleniyor. Proje kapsamında elde edilen ürünlerin Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin el sanatları atölyelerinde değerlendirilmesi planlanıyor.

Böylece üretimin tarımdan sanayiye, sanayiden el sanatlarına uzanan sürdürülebilir bir ekonomik modele dönüşmesi amaçlanıyor.

Geçmişin İzleri Yeniden Tarlalarda
Hasat çalışmalarına katılan vatandaşlar, yıllar sonra keten tarlalarını yeniden görmenin heyecanını yaşadıklarını ifade etti. Bölgenin yaşlı üreticileri ise ketenin geçmişte çeyizlerden günlük yaşama kadar birçok alanda kullanıldığını hatırlatarak, bu kültürün yeniden canlanmasından duydukları memnuniyeti dile getirdi.

Yaklaşık 40 yıl sonra yeniden başlayan keten üretimi, Kandıra’da hem tarımsal kalkınma hem de kültürel mirasın korunması açısından önemli bir adım olarak değerlendiriliyor.