Mutluluk Gürültüde Değil, İçimizde Saklı

Herkes mutluluğu büyük şeylerde arıyor.Yeni bir evde, yeni bir aşkta, daha çok parada, daha çok başarıda…Sanki hayat bize bir gün sihirli bir an verecek ve biz o gün “tamam, şimdi mutluyum” diyeceğiz.

Ama olmuyor.
Çünkü mutluluk bir varış noktası değil.
Bir yol hâli.
Fark ettim ki en çok ne zaman yoruldum biliyor musunuz?
Mutlu olmaya çalışırken…
Sürekli eksikleri sayarken,
Başkalarıyla kendimi kıyaslarken,
“Daha iyisi olmalı” derken…
Meğer mutluluk “daha”da değilmiş.
“Şu an”daymış.
Sabah içilen bir kahvede,
Sessiz bir akşamüstünde,
Sevdiğin birinin sesinde,
Kendi kalbinle barıştığın o kısa anda…
Mutluluk, gösterişli değil.
Sessizdir.
Bağırmaz.
Fısıldar.
Biz hep gürültüye baktığımız için onu kaçırırız.
Bir gün anladım:
Mutlu olmak için hayatın değişmesi gerekmiyor.
Bakışımın değişmesi yetiyor.
Aynı ev.
Aynı insanlar.
Aynı ben…
Ama şikâyeti bırakınca, şükür başlıyor.
Korkuyu bırakınca, huzur geliyor.
Ve insan en çok kendini affettiği gün hafifliyor.
Belki de mutluluk;
Kusursuz bir hayat değil,
Kusurlarla barışabilme cesaretidir.
Bugün kendine şunu sor:
“Ben gerçekten neyin peşindeyim?”
Çünkü bazen aradığımız şey,
Zaten kalbimizin tam ortasında duruyordur.
Sadece görmemiz gerekir.

Yazarın tüm yazıları