Bu Hafta Kimse Taşımak İstemediği Yüklerden Kaçamıyor

Bu hafta hafif geçmiyor.Ne duygular, ne düşünceler, ne de ilişkiler.Gökyüzü hız vermiyor;tam tersine insanı durdurup yüzüne bakmaya zorluyor.

Haftanın enerjisi, uzun süredir sırtımıza aldığımız sorumlulukları görünür kılıyor.

Ve artık şu soru kaçınılmaz hale geliyor:
“Bunu gerçekten ben mi taşıyorum, yoksa bana mı yüklendi?”

Bu yüzden insanlar bu Çarşamba daha ciddi.
Daha az gülümsüyor,
daha çabuk yoruluyor
ve tahammül eşiği belirgin şekilde düşüyor.

Çünkü gölge dediğimiz şey, tam da yükün adil olmadığı yerde ortaya çıkıyor.
Hep güçlü olan,
hep anlayan,
hep toparlayan taraf olmak bir noktadan sonra kırılmaya dönüşüyor.

Bu hafta ilişkilerde yaşanan gerilimler sevgisizlikten değil;
“Ben de yoruldum” cümlesinin yıllardır içte tutulmasından kaynaklanıyor.
Söylenmeyen her şey ağırlık yapıyor.
Ve ağırlık, insanı sertleştiriyor.

Belki de bu Çarşamba asıl mesele şudur:
Artık taşımak istemediğimiz bir hayatın içinde mi kalıyoruz,
yoksa ilk kez gerçekten sınır mı çiziyoruz?

Bazen hayat yük bindirmez.
Sadece, bırakmayı öğrenmeyene ağırlığını hissettirir.
Çarşamba’nın Gölgesi
Bazı haftalar gökyüzü konuşmaz. İnsan susamadığı yerden anlaşılır.

Yazarın tüm yazıları