Arkamdaki gücü açıklıyorum!

Bugün malumunuz Hayrullah Demiray'ın aldığı doğrudan temini haberleştirdim. 

Demiray daha önce de aldığı ihalelerle gündeme gelmişti.

Ancak burada mesele sadece bir kişiyle bitmiyor.

Kentimizdeki birçok gazetecinin, Büyükşehir ve ilçe belediyeleri tarafından resmi ilanların dışındaki yöntemlerle de fonlandığı alenen ortada.

Böyle bir ortamda nedense gazeteciliği sorgulanıp, ilanı kesilen ben oldum!

Eğer bu kentte barınabilmek ve mesleğimi yapabilmek için benim de paravan şirketler açıp ihaleler kovalamamı bekliyorsanız, çok beklersiniz.

Beni alenen tehdit edip, hakaretler yağdırsanız da tek bir adım bile geri atmayacağım.

Bu şehirde hangi gazetecilerin hangi bürokratlarla masaya oturduğunu, o masalardan hangi pazarlıklarla kalktığını, resmi ilanların ötesinde ne tür arka kapı fonlamaları yapıldığını çok iyi biliyorum.

O gazetecilerin kimler adına, kimlere karşı kurşun olarak kullanıldığının da farkındayım.

Bu kent, gerçekleri ve doğruları duymayalı o kadar uzun zaman olmuştu ki...

Bunun en büyük sebebi gazetecilerin mesleği bırakıp Büyükşehir ve ilçe belediyelerinden nemalanmak uğruna kendi bileklerine pranga vurmasıdır.

Ne yazık ki bu kentte gazetecilik artık birilerinin hobisi haline geldi.

Artık hepimiz biliyoruz ki bu şehrin yarısı belediyede kadrolu çalışıyor, diğer yarısına ise dışarıdan iş yaptırılıyor.

İşte sırf bu gerçekleri yazdığım için belediye ilanları kesilerek cezalandırılmak isteniyorum.

Herkesin cebinde belki Büyükşehir personeli kartı yok ama birçoğunun cebinde Büyükşehir’in parası var!

İşte bu yüzden bir yerden başlamak gerekiyordu.

Bu benim hayalimdi, idealimdi.

Bu ideale giden yolda hem ailemden destek aldım hem de bankadan kredi çektim.

Siz, kendi çocuklarınızın geleceğini ve ideallerini hiçe sayıp "nasılsa belediyeye kapak atarlar" rahatlığıyla yaşarken, benim çektiğim kredi mi zorunuza gitti?

Siz aldığınız adrese teslim ihalelerle yedi sülalenizi ihya ederken, benim kendi ofisime bir koltuk almam mı gözünüze battı?

Hodri meydan! Buyurun, "arkamda" kim varsa arayın, bulun ben de öğreneyim!

Bulmuşken de söyleyin, haftaya kredinin taksiti geliyor, bir el atsın.

Belediyelerden ilanlarımın kesilmesini bana bir sopa olarak salladığınızı çok iyi biliyorum.

Belediyeler sizin babanızın çiftliği değil!

Bu zamana kadar yazdığım tek bir satırı bile yalanlayamadınız, sadece bu gerçeklerin gündeme gelmesinden, tekerinizin bozulmasından rahatsız oldunuz.

Eğer konuşulmaktan, deşifre edilmekten rahatsızsanız o ihaleleri almayacaksınız!

O makamlarda oturup eşi, dostu, akrabayı belediyeye sokmayacaksınız!

Ben henüz bildiklerimin onda birini bile yazmadım.

Bu kentte doğruların yazılmadığı o kadar çok karanlık nokta var ki...

Sizin bu üst düzey rahatsızlığınızdan son derece memnunum.

Çünkü arka planda, sizin sadece seçim zamanı hatırladığınız o halk tabanından öyle güçlü destek mesajları alıyorum ki doğru yolda olduğumu biliyorum.

Benim ilanlarımı kestiğiniz yetmediği gibi, kendi patronlarının adını anmadan köşe dahi yazamayan korkakları üstüme saldınız.

Kahvaltı masalarında kirli planlar kurup köşelerinde beni taşlayanlara da sesleniyorum: Bu yaşa kadar piyasadan yediğiniz paralar herhalde size yetmiştir. Ben sadece yanınızda yetişen genç meslektaşlarıma üzülüyorum; sayenizde gazeteciliği sizin yaptığınız bu kirli pazarlıklardan ibaret sanacaklar.

Ayrıca sanıyor musunuz ki o masalarda çevirdiğiniz muhabbetler, o kapalı kapılar ardında kalıyor? Hepsi kulağıma geliyor.

Bu gazetenin başına geçmeden önce koltuklarınızda yayılmış, rahatça oturuyordunuz.

29 yaşında bir kadından öyle bir korktunuz ki...

Ben yazmaya başladığım an koltuğunuzun ucunda, diken üstünde oturduğunuzu fark ettiniz.

Unutmayın, önümüzdeki süreçte seçime gidecek olan sizsiniz, ben değilim!

Ben bu kente geldiğim günden beri çizgimi, duruşumu ve kalemimi hiç bozmadım.

"Merve bu haberleri niye yapıyor, bu haberleri kim yaptırıyor?" diye arkamdan komplo teorileri üreteceğinize, "Merve zaten her zaman bu bakış açısına sahipti" gerçeğini kabulleneceksiniz.

Acelemiz yok, vaktimiz çok.

Birbirimizi daha iyi tanıyacağız.

Siz yarın bir gün o koltuklardan kalkacaksınız ama ben bu kentte özgürce haber yapmaya devam edeceğim.

Bu kent, kirli pazarlıklardan arınmış kaliteli siyasetçilere ve bağımsız gazetecilere muhtaç.

Tekrar ediyorum: Ben bu gazeteyi bir hobi olsun diye satın almadım.

Belediyelerin ilanlarımı keserek beni açlıkla terbiye etmeye çalışacağını da çoktan göze almıştım.

Madem öyle, hodri meydan!

Günün sonunda hepimiz bir bedel ödeyeceğiz, öyle değil mi?

Peki siz bu bedeli ödemeye hazır mısınız?