MARGO!

Kıymetli okuyucularım;

Vakti zamanında Margo diye bir çocuk varmış. Bu çocuk arkadaşlarının yaptığı hiçbir şeyi başaramıyormuş.
Onlarla birlikte olmak için yapmaya çalışırken hep komik duruma düşüyormuş.

Bu duruma çok üzülen Margo bir gün babasına gitmiş:

-Babacığım demiş ben arkadaşlarımın yaptıkları şeyleri ve oynadıkları oyunları oynamayı başaramıyorum, yapmaya çalıştığımda da komik duruma düşüyorum bana çok gülüyorlar, bu duruma çok üzülüyorum diye dert yanmış.

Babası da cevaben gülümseyerek:
-Margo oğlum! demiş senin keyif alarak yaptığın bir şeyler var mı?
Margo:
-Var ama onlarda arkadaşlarımın ilgisini çekmiyor! O zamanda yalnız kalıyorum! diyerek dert yanmayı sürdürmüş.

-O halde demiş babası. Severek yaptığın şeyleri geliştirmeye çalış, üzülme mutlu olduğun şeyleri yap oğlum. demiş ve eklemiş:
-Şunu da hiçbir zaman unutma.

‘İnsanlar koyunları sevmezler Margo!
İnsanlar koyunları yerler oğlum!’

Gerçekten de etrafımızdaki çocuklara gençlere ve/keza yetişkinlere baktığımızda çokça aslında ilgi alanlarında olmayan ya ailelerinin talepleri doğrultusunda ya arkadaş gruplarında yer edinmek için ya da zorunluluktan ilgi duymadıkları şeyleri yapmaya çalıştıklarını, zorlandıklarını, sonunda çok başarılı olamadıkları gibi üstüne bir de mutsuz bir yaşantının içerisinde olduklarını görüyoruz.

Zaten biz toplum olarak; mutluluk endekslerinde çok gerilerde kalan zengin de olsa yoksul da olsa insanların tatmin edici başarı ve mutluluğu genellikle yakalayamadıkları bir ülkede yaşıyoruz.

Oysa ki; çocuklarımızı mutlu birer birey olarak hayata hazırlamaya gayret etmek ise bizim birinci görevimiz.

Mutlu büyümeyen çocuklar mutlaka erişkin yaşlarında zorluklar karşısında karar alıp tercihler yaparken sıkıntı yaşıyorlar.

Bu yüzden ebeveynlere önerim çocuklarının ilgi duydukları konularda gelişmelerine imkanları ölçüsünde destek olmaları olacak. Kendilerinin onlar için yaptıkları maddi manevi fedakarlıkların karşılığı olabildiğini görebilmek adına çocuklarını baskı altına almaları; çocuklarının tüm yaşamlarına tesir eden bir sistem yanılgısına sebep oluyor.
Mühendis olmak istemeyen bir çocuğu sayısal derslere, spora ilgi duymayan bir çocuğu sporun o branşından bu branşına zorlamak gibi. Sonunda bu sistem arıza veriyor.

Bundandır ki; daha önce 12 Temmuz 2026 tarihli ‘Aptal Puma Sendromu’ başlıklı yazımda göstermeye çalıştığım gibi boşa harcanan enerji zafiyetinin olabildiğince uzağında çocuklarımızı tutmayı başarabilmeliyiz. Onların enerjilerini boşa tüketmelerine sebep olmamalıyız.

Her çocuğun mutlaka başarabildiği ilgi alanında geliştirilebilir bir özelliği ve bu ilgi alanında ilerlemeye yaşamsal hakkı vardır.

Bu alanları erken tespit edip teşvik ederek destek olmak çok önemli. Sayısal, sözel, sanat, müzik, spor vb. her ne ise mutlaka bir ilgi ve beceri tespit edilebilir.

Kendi istek alanlarında sağlıklı gelişen çocuklar mutlaka topluma faydalı olacak bir işi layıkıyla başarabilen mutlu bireyler olabilme olanağına sahip olacaklardır.
Geleceklerini uygun bir tercihle kurabileceklerdir.
En büyük kıvançta bence ebeveynler için bu özgürlük alanını onlara tanımaktır.

Vakti zamanında yaşayan yazımıza konu olan Margo muhtemelen başarılı bir fotoğraf sanatçısı olmuştur.
Belki de toplumun fotoğrafını çekiyordur. Kimbilebilir.

Yalnızda değildir.
Aynılar aynıları mutlaka bulur.

Şimdilik bu kadar yine görüşürüz umuduyla.
Hoşça kalın dostça kalın.